Ana sayfa YAZARLAR ABDULLAH ARICI Evet, ben de bu problemi yaşadım…

Evet, ben de bu problemi yaşadım…

4228
0
PAYLAŞ

abdullah-ariciOTC PLUS ailesine yeni katılmış bulunmaktayım. Bu yüzden önce kendimi tanıtmak isterim. Abdullah Arıcı, Şanlıurfa 6 Temmuz 1978 doğumluyum. Tam bir yengeç erkeğiyim.

2000 yılında Marmara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi’nden mezun oldum. İlk eczanemi askerliğimi yapmış olduğum Kars Sarıkamış ilçesinde 2002 yılında açtım. Dokuz yıl çetin bir serbest eczacılık faaliyetinden sonra 2011 yılında şimdiki eczanem olan Arıcı Eczanesi’ne yani İstanbul Üsküdar ilçesine geçiş yaptım. OTC PLUS dergisinden böyle bir teklif geldiğinde, ‘neyi anlatabilirim?’ diye çok düşündüm ve kendime “Bu güne kadar neyi başardım ya da başaramadım. Bu yolculuğumu meslektaşlarıma dilimin döndüğünü kadar aktarayım” dedim. Aslında deneyimlerimi yazıya dökme fikri sevgili eşimin; ” Abdullah senin yaşadıkların da bir başarı hikâyesi” demesiyle daha da netleşti. (Sıfır sermaye ve bilgiyle bilmediğim yerde eczane açma cesareti. İstanbul’a eczaneyi taşıma kararım.) O yüzden köşemde yeni doğan bebek gibi olan eczacı arkadaşların olgunlaşana kadar karşılaşacakları sorunları ve çözüm için naçizane fikirlerimi paylaşmak istedim.

Evet, mezun olduk. Mezun olmak, deniz de yaşayan balığı sahile atmak gibi… Aklın beş karış havada olmasının ve bizim için en kötüsü aile için beklenen an; aile parası yemenin sonuydu. Kısaca artık sorumluluk alma zamanıydı. Önümüzde alternatifler vardı (gerçi bizim zamanımızda bizim o alternatifler hakkında bilgimiz bile yoktu). Bizim duyumlarımız; ‘eczane açacağız; iki yılda ev, araba, yazlık hepsine sahip olacağız’ yönündeydi. Keşke… “Yalan dünya” dedikleri bu herhalde veya gerçekten bunu yapanlar olmuş vakti zamanında.

Size en uygun seçenek hangisi?

Tabii her zaman hedef eczane açmak da olmamalı. Alternatiflerinizi iyi gözden geçirmelisiniz. Örneğin ben, “İlaç firmasında çalışmış olsaydım nasıl olurdu?” diye hep merak etmişimdir. O yüzden tavsiyem; karakterinize uygun mesleki alternatifleri değerlendirmeniz. Örneğin; kuralcı iseniz kesinlikle eczane açmayın! SGK’da reçete kontrolde çalışmanız sizin için daha iyi bir alternatif olabilir.

Mezun olup eczane açmak isteyen arkadaşların karşılaşacağı ilk sorun: ‘Sermaye’. Türkiye’de eczane olabilecek en güzel yeri size verseler bile mutlaka bir kapital gerekiyor. Paranın olmaması yeni mezun arkadaşları farklı yollara sevk edebilir. Özellikle muvazaa teklifleri gelir. Şunu unutmamalı muvazaa kısa vadede kazandırdığı gibi uzun vade de hem siz hem de sektör için kaybettirir.

Yeni nesil ne yaptığını biliyor

Bir ara eczacı arkadaşımın eczanesine gittim. Orada çalışan bir eczacı adayı arkadaşla tanıştım. Klasik, “Okul bitince ne ?” dedim. “Okul bittikten sonra biraz daha eczanede çalışacağım. Para biriktirip eczane açacağım” dedi. İçimden “Bravo” dedim. Galiba yeni nesil; daha bireysel, ne yaptığını bilen ve daha kararlı geliyor. En azından bizim gibi teslimiyetçi değiller. Yine yanımda staj yapan eczacı adayı bir arkadaşımız da babası eczacıydı. Önce babasının yanında biraz çalışıp sonra kendi eczanesini açmayı planlıyordu ki bu bir alternatif ve bence en güzel olanı.

Aile desteği de bir seçenek

Eczane açmak için sermayenin elde edilmesinin başka bir yolu aileden destek almak. Eğer ailenin mali durumu iyiyse sıkıntı yok. Ama emekli tazminatıyla ya da kıt kanaat biriktirilen parayla size destek verecekse; işte o en tehlikelisi. Çünkü bir sürü problemlerle karşılaşabilirsiniz. Bu kadın eczacı arkadaşlarımızda daha sık rastlanmakta. Tabii bir babanın en büyük hayali kızını eczacı yapmak ve ona bir eczane açabilmek. Buradaki en büyük tehlike patron olmayı hayal ederken kalifiye bir işçi olabilirsiniz. Evlendikten sonra oluşabilecek problemlere ve karmaşaya hiç girmek istemiyorum.

Eczacı arkadaşlarımızın mezun olmasıyla aslında bir nevi doğumuna şahit oluyoruz. Çünkü her bebeğin hayata alışması gibi eczacı arkadaşlarımızın da mesleğe alışması meşakkatli olacak. Bazıları hızlı adapte olacak, bazılarının gaz problemi olacak.

Bu yazıda şu an eczane işleten eczacı arkadaşların da kendinden bir şeyler bulacağına inanıyorum. “Evet, ben de bu problemi yaşadım diyecekler.” Hadi, öyleyse bu gelişim sürecini hep beraber takip edelim.